κουμούλ

Ποντιακά (pnt)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	κουμούλ	κουμούλεα
γενική	κουμουλί	κουμουλίων
αιτιατική	κουμούλ	κουμούλεα
κλητική	κουμούλ	κουμούλεα

Ετυμολογία

κουμούλ < λατινική cumulus

Προφορά

ΔΦΑ : /kʰuˈmul/

Ουσιαστικό

κουμούλ ουδέτερο

• η στοίβα, ο σωρός

  εμπροστά τ' έστεκανε ένα κουμούλ καρτόφεα - μπροστά του βρισκόταν ένας σωρός πατάτες

Συγγενικά

• κούμουλος