κουρίτα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	κουρίτα	οι	κουρίτες
γενική	της	κουρίτας	των	κουριτών
αιτιατική	την	κουρίτα	τις	κουρίτες
κλητική		κουρίτα		κουρίτες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κουρίτα < → λείπει η ετυμολογία

Προφορά

ΔΦΑ : /kuˈɾi.ta/

τυπογραφικός συλλαβισμός : κου‐ρί‐τα

Ουσιαστικό

κουρίτα θηλυκό

• (ναυτικός όρος) είδος βάρκας από τη Μικρά Ασία παρόμοιο με πιρόγα

Μεταφράσεις

    κουρίτα

Πηγές

• κουρίτα σελ.4087 - ⌘ Δημητράκος, Δημήτριος Β. (1964) Μέγα λεξικὸν ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, 1930-1950. 2η έκδοση:1964. Αθήνα: Εκδόσεις: Δομή (15 τόμοι) & επανεκδόσεις, 1η έκδοση:1953 (9 τόμοι) Ελληνική Παιδεία. (συντομογραφίες & συγγραφέων)
• κουρίτα - Αναστασιάδη - Συμεωνίδη, Άννα (2003). Αντίστροφο λεξικό της νέας ελληνικής. Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών. Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη.  (συντομογραφίες)