κουτσοδόντης

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

κουτσοδόντης < κουτσο- + δόντ(ι) -ης

Προφορά

ΔΦΑ : /ku.t͡soˈðon.dis/

τυπογραφικός συλλαβισμός : κου‐τσο‐δό‐ντης

Επίθετο

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	κουτσοδόντης	η	κουτσοδόντα	το	κουτσοδόντικο
γενική	του	κουτσοδόντη	της	κουτσοδόντας	του	κουτσοδόντικου
αιτιατική	τον	κουτσοδόντη	την	κουτσοδόντα	το	κουτσοδόντικο
κλητική		κουτσοδόντη		κουτσοδόντα		κουτσοδόντικο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	κουτσοδόντηδες	οι	κουτσοδόντες	τα	κουτσοδόντικα
γενική	των	κουτσοδόντηδων		—	των	κουτσοδόντικων
αιτιατική	τους	κουτσοδόντηδες	τις	κουτσοδόντες	τα	κουτσοδόντικα
κλητική		κουτσοδόντηδες		κουτσοδόντες		κουτσοδόντικα
To ουδέτερο, από τα επίθετα σε -ικος. Το αρσενικό και το θηλυκό, και ως ουσιαστικά.
Κατηγορία όπως «ζηλιάρης» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

κουτσοδόντης, -α, -ικο

• (οικείο) που δεν έχει κάποιο (ή κάποια) από τα μπροστινά του δόντια

Συγγενικά

• κουτσοδόντα
• κουτσοδόντικος
• κουτσοδόντισσα
• → δείτε τις λέξεις κουτσός και δόντι

Μεταφράσεις

    κουτσοδόντης

αγγλικά : gap-toothed (en) γαλλικά : édenté (fr), bréchu (fr) (αργκό)

Ουσιαστικό

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	κουτσοδόντης	οι	κουτσοδόντηδες
γενική	του	κουτσοδόντη	των	κουτσοδόντηδων
αιτιατική	τον	κουτσοδόντη	τους	κουτσοδόντηδες
κλητική		κουτσοδόντη		κουτσοδόντηδες
Κατηγορία όπως «μανάβης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

κουτσοδόντης αρσενικό (θηλυκό κουτσοδόντα & κουτσοδόντισσα)

• (οικείο) αυτός που είναι κουτσοδόντης