κρήδεμνον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	κρήδεμνον	τὰ	κρήδεμνᾰ
γενική	τοῦ	κρηδέμνου	τῶν	κρηδέμνων
δοτική	τῷ	κρηδέμνῳ	τοῖς	κρηδέμνοις
αιτιατική	τὸ	κρήδεμνον	τὰ	κρήδεμνᾰ
κλητική ὦ!		κρήδεμνον		κρήδεμνᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κρηδέμνω
γεν-δοτ	τοῖν		κρηδέμνοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κρήδεμνον < αρχαία ελληνική κράς (ποιητικός τύπος του κάρα) + δέω • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;  

Ουσιαστικό

κρήδεμνον, -ου ουδέτερο

1. (ενδυμασία) κεφαλόδεσμος

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 22 (Χ. Ἕκτορος ἀναίρεσις.), στίχ. 470

   ἄμπυκα κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμην κρήδεμνόν θ’, ὅ ῥά οἱ δῶκε χρυσῆ Ἀφροδίτη

   ※  5ος αιώνας κε  ⌘ Ἡσύχιος, Γλῶσσαι, Κ

   <κάραννος>· κεκρύφαλος. κρήδεμνον. ἢ ἔριφος. ἢ ζημία

   ※  2/3ος κε αιώνας ⌘ Αἴλιος Ἡρωδιανός Herodiani Technici Reliquiae έκδοση Teubner, 1867 @books.google

   κρήδεμνον λέγεται παρὰ τὸ κάρη καὶ δέμω τὸ κατεσκευασμένον καὶ πεποιημένον εἰς κεφαλὴν τῶν νέων

2. (στον πληθυντικό) επάλξεις τειχών

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 16 (Π. Πατρόκλεια.), στίχ. 100

   Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύωμεν

Άλλες μορφές

• δωρικός τύπος : κράδεμνον

Πηγές

• κρήδεμνον - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κρήδεμνον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.