κρηνίς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	κρηνίς	αἱ	κρηνῖδες & κρηνίδες
γενική	τῆς	κρηνῖδος & κρηνίδος	τῶν	κρηνίδων
δοτική	τῇ	κρηνῖδῐ & κρηνίδῐ	ταῖς	κρηνῖσῐ(ν) & κρηνίσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	κρηνῖδᾰ & κρηνίδᾰ	τὰς	κρηνῖδᾰς & κρηνίδᾰς
κλητική ὦ!		κρηνίς*		κρηνῖδες & κρηνίδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κρηνῖδε & κρηνίδε
γεν-δοτ	τοῖν		κρηνίδοιν
Εξαίρεση: και με μακρό και με βραχύ γιώτα στο θέμα. * Κατά τη Γραμματική του Smyth, η κλητική ενικού χωρίς το -ς
3η κλίση, Κατηγορία 'πατρίς' όπως «καρίς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κρηνίς < κρήν(η) + υποκοριστικό επίθημα -ίς

Ουσιαστικό

κρηνίς, -ῖδος/-ίδος θηλυκό

• υποκοριστικό του κρήνη

Συγγενικά

• κρηναῖος
• κρηνιάς

→ και δείτε τη λέξη κρήνη

Πηγές

• κρηνίς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κρηνίς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.