κριγή

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	κριγή	αἱ	κριγαί
γενική	τῆς	κριγῆς	τῶν	κριγῶν
δοτική	τῇ	κριγῇ	ταῖς	κριγαῖς
αιτιατική	τὴν	κριγήν	τὰς	κριγᾱ́ς
κλητική ὦ!		κριγή		κριγαί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κριγᾱ́
γεν-δοτ	τοῖν		κριγαῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'ψυχή' όπως «ψυχή» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κριγή < κρίζω

Ουσιαστικό

κριγή θηλυκό

1. το τρίξιμο των δοντιών

   ≈ συνώνυμα: κριγμός

2. το τρίξιμο της ψυχής κατά την αποχώρηση της από το σώμα, σύμφωνα με τις δοξασίες
3. (κατά τον Ησύχιο) ἡ γλαῡξ

Πηγές

• κριγή - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.