κρόταλο

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	κρόταλο	τα	κρόταλα
γενική	του	κροτάλου & κρόταλου	των	κροτάλων
αιτιατική	το	κρόταλο	τα	κρόταλα
κλητική		κρόταλο		κρόταλα
Κατηγορία όπως «πρόσωπο» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κρόταλο < αρχαία ελληνική κρόταλον

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈkɾo.ta.lo/

Ουσιαστικό

κρόταλο ουδέτερο

1. (μουσικό όργανο) κρουστό όργανο, που αποτελείται από μικρούς δίσκους (από ξύλο, μέταλλο, οστό ή άλλο υλικό), τους οποίους χτυπάμε, προκειμένου να παραχθεί έρρυθμος ήχος, συνοδευτικός της μουσικής που παράγουν τα υπόλοιπα όργανα και ο τραγουδιστής
2. (μεταφορικά) φλύαρος

Συγγενικά

• κροταλίας
• κροταλίζω
• κροτάλισμα

Μεταφράσεις

    κρόταλο

γαλλικά : claves (fr) (στο πληθυντικό γιατί είναι πάντα δύο για να παιχτούν...) γερμανικά : Kastagnette (de)