κυκεών

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	κυκεών	οἱ	κυκεῶνες
γενική	τοῦ	κυκεῶνος	τῶν	κυκεώνων
δοτική	τῷ	κυκεῶνῐ	τοῖς	κυκεῶσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	κυκεῶνᾰ	τοὺς	κυκεῶνᾰς
κλητική ὦ!		κυκεών		κυκεῶνες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κυκεῶνε
γεν-δοτ	τοῖν		κυκεώνοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'χειμών' όπως «χειμών» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κυκεών < θέμα που συναντάμε και στο κυκάω (αναμειγνύω, ανακατώνω) και το κυρκανάω • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;  

Ουσιαστικό

κῠκεών, -ῶνος αρσενικό

1. (γαστρονομία) ζωμός, μίγμα μαύρου κρασιού, κατσικίσιου τυριού, κριθαράλευρου και μελιού
2. (ελληνιστική σημασία) ανάμιξη, ανακάτωμα (και στην καθαρεύουσα)

Πηγές

• κυκεών - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κυκεών - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.