κωλόγερος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	κωλόγερος	οι	κωλόγεροι
γενική	του	κωλόγερου	των	κωλόγερων
αιτιατική	τον	κωλόγερο	τους	κωλόγερους
κλητική		κωλόγερε		κωλόγεροι
Κατηγορία όπως «αντίλαλος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κωλόγερος < κώλ(ος) + -ό- + γέρος

Ουσιαστικό

κωλόγερος αρσενικό

• (προφορικό, υβριστικό) προσβλητικός χαρακτηρισμός απεχθούς, ανήθικου ή και ενοχλητικού ηλικιωμένου ανθρώπου

Συγγενικά

• πουστόγερος

Μεταφράσεις

    κωλόγερος

γαλλικά : ganache (fr) (θ), vieux (fr) schnock (fr) (α)