κόλαφος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	κόλαφος	οι	κόλαφοι
γενική	του	κολάφου & κόλαφου	των	κολάφων
αιτιατική	τον	κόλαφο	τους	κολάφους & κόλαφους
κλητική		κόλαφε		κόλαφοι
Κατηγορία όπως «δάσκαλος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κόλαφος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κόλαφος

• για τη μεταφορική σημασία < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική soufflet, gifle

Ουσιαστικό

κόλαφος αρσενικό

1. (λόγιο, σπάνιο) το χαστούκι
2. (μεταφορικά) ο λόγος ή η πράξη που εξευτελίζει και ταπεινώνει

Συγγενικά

• κολαφίζω
• κολάφισμα
• κολαφισμός

Μεταφράσεις

    κόλαφος

γαλλικά : camouflet (fr) , claque (fr), gifle (fr)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	κόλαφος	οἱ	κόλαφοι
γενική	τοῦ	κολάφου	τῶν	κολάφων
δοτική	τῷ	κολάφῳ	τοῖς	κολάφοις
αιτιατική	τὸν	κόλαφον	τοὺς	κολάφους
κλητική ὦ!		κόλαφε		κόλαφοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κολάφω
γεν-δοτ	τοῖν		κολάφοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «θρίαμβος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κόλαφος, ήδη τον 5ο αιώνα, στον Επίχαρμο < κολάπτω κατά το σχήμα σκάπτω

Ουσιαστικό

κόλαφος αρσενικό

• χαστούκι, ράπισμα

Συγγενικά

• (Χρειάζεται επεξεργασία)

→ και δείτε τη λέξη κολάπτω

Πηγές

• κόλαφος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κόλαφος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.