κύφωσις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	κῡφωσι-, κῡφωσε-
ονομαστική	ἡ	κύφωσῐς	αἱ	κυφώσεις
γενική	τῆς	κυφώσεως	τῶν	κυφώσεων
δοτική	τῇ	κυφώσει	ταῖς	κυφώσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	κύφωσῐν	τὰς	κυφώσεις
κλητική ὦ!		κύφωσῐ		κυφώσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κυφώσει
γεν-δοτ	τοῖν		κυφωσέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κύφωσις < (κυφόω, κυφόομαι) κυφω- + -σις < κυφός

Ουσιαστικό

κύφωσις, -εως θηλυκό

• κύφωση

Σύνθετα

• ἐγκύφωσις
• ὀπισθοκύφωσις

Πηγές

• κύφωσις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.