κώφωσις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	κωφωσι-, κωφωσε-
ονομαστική	ἡ	κώφωσῐς	αἱ	κωφώσεις
γενική	τῆς	κωφώσεως	τῶν	κωφώσεων
δοτική	τῇ	κωφώσει	ταῖς	κωφώσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	κώφωσῐν	τὰς	κωφώσεις
κλητική ὦ!		κώφωσῐ		κωφώσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κωφώσει
γεν-δοτ	τοῖν		κωφωσέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κώφωσις < κωφόω / κωφῶ κυφω- + -σις < κωφός

Ουσιαστικό

κώφωσις, -εως θηλυκό

• κωφωση

Πηγές

• κώφωσις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.