κῆρυξ

Αρχαία ελληνικά (grc)

	δυϊκός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	κηρῡκ- επίσης: κήρῠκας, κήρῠκι
ονομαστική	ὁ/ἡ	κῆρυξ	οἱ/αἱ	κήρυκες
γενική	τοῦ/τῆς	κήρυκος	τῶν	κηρύκων
δοτική	τῷ/τῇ	κήρυκῐ	τοῖς/ταῖς	κήρυξῐ (ν)
αιτιατική	τὸν/τὴν	κήρυκᾰ	τοὺς/τὰς	κήρυκᾰς
κλητική ὦ!		κῆρυξ		κήρυκες
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κήρυκε
γεν-δοτ	τοῖν		κηρύκοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'φύλαξ' όπως «φύλαξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κῆρυξ < αβέβαιης ετυμολογίας, ρίζα ίσως κοινή με τις λέξεις ἕταρος, ἑταῖρος και πιθανόν με το ἔθος • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ⇘ νέα ελληνικά: κήρυκας από την αιτιατική ενικού κήρυκα

Ουσιαστικό

κῆρυξ αρσενικό και σπανιότερα θηλυκό

δημόσιος αγγελιοφόρος
※ 1ος/2ος αιώνας κε ⌘ Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι, Σόλων, 8.2
αὐτὸς κῆρυξ ἦλθον ἀφ᾽ ἱμερτῆς Σαλαμῖνος,
Ήρθα με δική μου πρωτοβουλία ως κήρυκας από την αγαπημένη Σαλαμίνα,

Μετάφραση (2012), Α.Ι. Γιαγκόπουλος-Ζ.Ε. Μαλαθούνη, @greek‑language.gr

※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ὀδύσσεια, 16 (π. Ἀναγνωρισμὸς Ὀδυσσέως ὑπὸ Τηλεμάχου.), στίχ. 468 (στίχοι 468-469)
ὡμήρησε δέ μοι παρ᾽ ἑταίρων ἄγγελος ὠκύς, | κῆρυξ, ὃς δὴ πρῶτος ἔπος σῇ μητρὶ ἔειπεν.
Σ᾽ αυτό με πρόλαβε, πιο γρήγορος, άλλος μαντατοφόρος, | δικός σου σύντροφος, ο κήρυκας, που πρώτος είπε στη μητέρα σου το νέο.

Μετάφραση σε πεζό (2006): Δημήτρης Ν. Μαρωνίτης, @greek‑language.gr
διαλαλητής, κράχτης

Άλλες μορφές

δωρικός τύπος : κᾶρυξ
, απαντά και θηλυκό κηρύκαινα)

Συγγενικά

ετυμολογικό πεδίο
κηρυκ-

Πηγές

κῆρυξ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
κῆρυξ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.