λάθυρος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός		πληθυντικός
	αρσενικό		αρσενικό		ουδέτερο
ονομαστική	ὁ	λάθυρος	οἱ	λάθυροι	τὰ	λάθυρᾰ
γενική	τοῦ	λαθύρου	τῶν	λαθύρων	τῶν	λαθύρων
δοτική	τῷ	λαθύρῳ	τοῖς	λαθύροις	τοῖς	λαθύροις
αιτιατική	τὸν	λάθυρον	τοὺς	λαθύρους	τὰ	λάθυρᾰ
κλητική ὦ!		λάθυρε		λάθυροι		λάθυρᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ			λαθύρω
γεν-δοτ	τοῖν			λαθύροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «θρίαμβος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Το λαθούρι

Ετυμολογία

λάθυρος < άγνωστης ετυμολογίας

ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ⇒ μεσαιωνικά ελληνικά: λαθούριν ⇒ νέα ελληνικά: λαθούρι

Ουσιαστικό

λάθυρος, -ου (ᾰῠ) αρσενικό (πληθυντικός και ουδέτερο λάθυρα)

• (ελληνιστική κοινή, φυτό) το λαθούρι (Lathyrus sativus)

  ※  4ος/3ος πκε αιώνας ⌘ Θεόφραστος, Περὶ φυτῶν ἱστορία, 8.3.1, @scaife.perseus

  οἷον ὁ πισὸς καὶ ὁ λάθυρος

Πηγές

• λάθυρος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• λάθυρος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.