λάρναξ

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	λάρναξ	αἱ	λάρνακες
γενική	τῆς	λάρνακος	τῶν	λαρνάκων
δοτική	τῇ	λάρνακῐ	ταῖς	λάρναξῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	λάρνακᾰ	τὰς	λάρνακᾰς
κλητική ὦ!		λάρναξ		λάρνακες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		λάρνακε
γεν-δοτ	τοῖν		λαρνάκοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'φύλαξ' όπως «φύλαξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λάρναξ < προέλευσης από την προελληνική με κατάληξη -αξ

Ουσιαστικό

λάρναξ θηλυκό

1. κιβώτιο στο οποίο τοποθετούσαν πράγματα του σπιτιού, μπαούλο
2. τεφροδόχος ή θήκη για οστά, οστεοθήκη, λάρνακα
3. λίκνο στο οποίο τοποθετούνταν τα νεογέννητα βρέφη

Άλλες μορφές

• νάρναξ στον Ησύχιο

Παράγωγα

• λαρνακίδιον
• λαρνάκιον
• λαρνακόγυιος
• λαρνακοφθόρος
• λαρνακόφρος

Πηγές

• λάρναξ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• λάρναξ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.