λέντιον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	λέντιον	τὰ	λέντιᾰ
γενική	τοῦ	λεντίου	τῶν	λεντίων
δοτική	τῷ	λεντίῳ	τοῖς	λεντίοις
αιτιατική	τὸ	λέντιον	τὰ	λέντιᾰ
κλητική ὦ!		λέντιον		λέντιᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		λεντίω
γεν-δοτ	τοῖν		λεντίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λέντιον < (άμεσο δάνειο) λατινική linteum, ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου linteus < linum < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *līno- (πβ. αρχαία ελληνική λίνον)

Ουσιαστικό

λέντιον ουδέτερο

• (ελληνιστική κοινή) λινό ύφασμα ή οτιδήποτε φτιάχνεται απ’ αυτό (π.χ. μαντίλι, πετσέτα κ.λπ.)

Συγγενικά

• λεντιάριος
• λεντυφαντής