λαγοθήρας

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	λᾰγοθηρᾱ-
ονομαστική	ὁ	λαγοθήρᾱς	οἱ	λαγοθῆραι
γενική	τοῦ	λαγοθήρου	τῶν	λαγοθηρῶν
δοτική	τῷ	λαγοθήρᾳ	τοῖς	λαγοθήραις
αιτιατική	τὸν	λαγοθήρᾱν	τοὺς	λαγοθήρᾱς
κλητική ὦ!		λαγοθῆρᾰ & λαγόθηρᾰ		λαγοθῆραι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		λαγοθήρᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		λαγοθήραιν
Η κλητική ενικού με βραχεία κατάληξη -θῆρᾰ ή '-θηρᾰ
1η κλίση, ομάδα 'νεανίας', Κατηγορία 'λογοθήρας' όπως «λογοθήρας» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λαγοθήρας < λαγ(ώς) + -ο- + -θήρας (θηράω)

Ουσιαστικό

λαγοθήρας αρσενικό

• ο κυνηγός λαγών

Πηγές

• λαγοθήρας - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• λαγοθήρας - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.