λασιόθριξ

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	λασιοθρῐχ- λασιοτρῐχ-
ονομαστική	ὁ/ἡ	λασιόθριξ	οἱ/αἱ	λασιόθριχες
γενική	τοῦ/τῆς	λασιόθριχος	τῶν	λασιοθρίχων
δοτική	τῷ/τῇ	λασιόθριχῐ	τοῖς/ταῖς	λασιόθριξῐ(ν)
αιτιατική	τὸν/τὴν	λασιόθριχᾰ	τοὺς/τὰς	λασιόθριχᾰς
κλητική ὦ!		λασιόθριξ		λασιόθριχες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		λασιόθριχε
γεν-δοτ	τοῖν		λασιοθρίχοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ὄνυξ' όπως «ὄνυξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λασιόθριξ (ελληνιστική κοινή) < αρχαία ελληνική λάσιο(ς) + -θριξ < θρίξ

Επίθετο

λασιόθριξ, -τριχος αρσενικό ή θηλυκό (σε επιθετική λειτουργία)

• (ελληνιστική κοινή) μαλλιαρός, που έχει πυκνό τρίχωμα

Πηγές

• λασιόθριξ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.