λελυμένος

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	λελυμένος	ἡ	λελυμένη	τὸ	λελυμένον
γενική	τοῦ	λελυμένου	τῆς	λελυμένης	τοῦ	λελυμένου
δοτική	τῷ	λελυμένῳ	τῇ	λελυμένῃ	τῷ	λελυμένῳ
αιτιατική	τὸν	λελυμένον	τὴν	λελυμένην	τὸ	λελυμένον
κλητική ὦ!		λελυμένε		λελυμένη		λελυμένον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	λελυμένοι	αἱ	λελυμέναι	τὰ	λελυμένᾰ
γενική	τῶν	λελυμένων	τῶν	λελυμένων	τῶν	λελυμένων
δοτική	τοῖς	λελυμένοις	ταῖς	λελυμέναις	τοῖς	λελυμένοις
αιτιατική	τοὺς	λελυμένους	τὰς	λελυμένᾱς	τὰ	λελυμένᾰ
κλητική ὦ!		λελυμένοι		λελυμέναι		λελυμένᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	λελυμένω	τὼ	λελυμένᾱ	τὼ	λελυμένω
γεν-δοτ	τοῖν	λελυμένοιν	τοῖν	λελυμέναιν	τοῖν	λελυμένοιν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'λελυμένος' όπως «λελυμένος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Μετοχή

λελυμένος, -η, -ον

• μετοχή μεσοπαθητικού παρακειμένου (λέλυμαι) του ρήματος λύω

  νέα ελληνικά: λυμένος