λεοντιδεύς

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

λεοντιδεύς < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή λεοντιδεύς

Ουσιαστικό

λεοντιδεύς αρσενικό (κλιτικοί τύποι από την αρχαία κλίση στο λεοντιδεύς)

• (αρχαιοπρεπές, ζώο) το μικρό του λιονταριού, το λιονταράκι, ο λεοντιδέας

Άλλες μορφές

• λεοντιδέας

Μεταφράσεις

    λεοντιδεύς

→ δείτε τη λέξη λεοντιδέας

Πηγές

• Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	λεοντῐδευ-
ονομαστική	ὁ	λεοντιδεύς	οἱ	λεοντιδεῖς
γενική	τοῦ	λεοντιδέως	τῶν	λεοντιδέων
δοτική	τῷ	λεοντιδεῖ	τοῖς	λεοντιδεῦσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	λεοντιδέᾱ	τοὺς	λεοντιδέᾱς
κλητική ὦ!		λεοντιδεῦ		λεοντιδεῖς
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		λεοντιδεῖ
γεν-δοτ	τοῖν		λεοντιδέοιν
Δεν καταγράφονται καταλήξεις πληθυντικού σε -ῆς.
3η κλίση, ομάδα 'βασιλεύς', Κατηγορία 'Ἀντιοχεύς' όπως «Ἀντιοχεύς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λεοντιδεύς (ελληνιστική κοινή) < αρχαία ελληνική λέων, λέοντ(ος) + -ιδεύς

Ουσιαστικό

λεοντιδεύς, -έως αρσενικό (ελληνιστική κοινή)

• (ζώο) λεοντιδεύς

Πηγές

• λεοντιδεύς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.