λεοντώδης

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	λεοντώδης	τὸ	λεοντῶδες
γενική	τοῦ/τῆς	λεοντώδους	τοῦ	λεοντώδους
δοτική	τῷ/τῇ	λεοντώδει	τῷ	λεοντώδει
αιτιατική	τὸν/τὴν	λεοντώδη	τὸ	λεοντῶδες
κλητική ὦ!		λεοντῶδες		λεοντῶδες
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	λεοντώδεις	τὰ	λεοντώδη
γενική	τῶν	λεοντώδων	τῶν	λεοντώδων
δοτική	τοῖς/ταῖς	λεοντώδεσῐ(ν)	τοῖς	λεοντώδεσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς/τὰς	λεοντώδεις	τὰ	λεοντώδη
κλητική ὦ!		λεοντώδεις		λεοντώδη
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	λεοντώδει	τὼ	λεοντώδει
γεν-δοτ	τοῖν	λεοντώδοιν	τοῖν	λεοντώδοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'μανιώδης' όπως «μανιώδης» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

λεοντώδης < λέων, γενική λέοντ- + -ώδης

Επίθετο

λεοντώδης, -ης, -ες

• που μοιάζει με λιοντάρι

  ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Πλάτων, Πολιτεία, 9, 590a

  ἡ δ᾽ αὐθάδεια καὶ δυσκολία ψέγεται οὐχ ὅταν τὸ λεοντῶδές

  ※  4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοτέλης, Πολιτικά, 8

  ἀλλὰ μᾶλλον τοῖς ἡμερωτέροις καὶ λεοντώδεσιν ἤθεσιν

  ※  1ος/2ος κε αιώνας ⌘ Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι Αλέξανδρος, 2

  καὶ κύειν παῖδα θυμοειδῆ καὶ λεοντώδη τὴν φύσιν.

Παράγωγα

• λεοντωδῶς

Πηγές

• λεοντώδης - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• λεοντώδης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.