λιμενάρχης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο/η	λιμενάρχης	οι	λιμενάρχες
γενική	του του/της	λιμενάρχη λιμενάρχου	των	λιμεναρχών
αιτιατική	τον/τη	λιμενάρχη	τους/τις	λιμενάρχες
κλητική		λιμενάρχη (λιμενάρχα)		λιμενάρχες
Ο πρώτος τύπος της γενικής ενικού, μόνο για το αρσενικό. Ο δεύτερος τύπος, και για τα δύο γένη, είναι λόγιος. Για την αστάθεια τύπων της γενικής ενικού του θηλυκού, σε -ου, σε -η, δείτε τα σχόλια στο Παράρτημα: «λιμενάρχης». Και παλιότερη λόγια μορφή κλητικής ενικού σε ύφος επίσημο ή ειρωνικό.
Κατηγορία όπως «λιμενάρχης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λιμενάρχης < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή λιμενάρχης, λιμήν λιμένος λιμεν- + -άρχης

Ουσιαστικό

λιμενάρχης αρσενικό ή θηλυκό

• επικεφαλής διοικητικών αρχών λιμένα

Συγγενικά

• ελλιμενίζομαι
• λιμεναρχείο
• λιμενικός

→ και δείτε τη λέξη λιμάνι

Μεταφράσεις

    λιμενάρχης

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	λιμενάρχης	οἱ	λιμενάρχαι
γενική	τοῦ	λιμενάρχου	τῶν	λιμεναρχῶν
δοτική	τῷ	λιμενάρχῃ	τοῖς	λιμενάρχαις
αιτιατική	τὸν	λιμενάρχην	τοὺς	λιμενάρχᾱς
κλητική ὦ!		λιμενάρχᾰ		λιμενάρχαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		λιμενάρχᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		λιμενάρχαιν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'στρατιώτης', Κατηγορία 'τοξότης' όπως «τοξότης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λιμενάρχης < λιμήν, γενική λιμεν- + -άρχης

Ουσιαστικό

λιμενάρχης, -ου αρσενικό (ελληνιστική κοινή)

• λιμενάρχης, διοικητής λιμένα

Πηγές

• λιμενάρχης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.