λοιγός

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

λοιγός, ήδη ομηρικό < → λείπει η ετυμολογία

Συγγενές: λιθουανική ligà (ασθένεια)

Επίθετο

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	λοιγός	τὸ	λοιγόν
γενική	τοῦ/τῆς	λοιγοῦ	τοῦ	λοιγοῦ
δοτική	τῷ/τῇ	λοιγῷ	τῷ	λοιγῷ
αιτιατική	τὸν/τὴν	λοιγόν	τὸ	λοιγόν
κλητική ὦ!		λοιγέ		λοιγόν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	λοιγοί	τὰ	λοιγᾰ́
γενική	τῶν	λοιγῶν	τῶν	λοιγῶν
δοτική	τοῖς/ταῖς	λοιγοῖς	τοῖς	λοιγοῖς
αιτιατική	τοὺς/τὰς	λοιγούς	τὰ	λοιγᾰ́
κλητική ὦ!		λοιγοί		λοιγᾰ́
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	λοιγώ	τὼ	λοιγώ
γεν-δοτ	τοῖν	λοιγοῖν	τοῖν	λοιγοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'βοηθός' όπως «βοηθός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

λοιγός. -ός, -όν

• θανατηφόρος, που φέρνει τον όλεθρο, που είναι «λοιγός», επίθετο για τον θεό Άρη

  άλλες μορφές: λοίγιος

Συνώνυμα

• ὀλοθρευτής (ουσιαστικό)

Παράγωγα

• λοιγήεις
• λοίγιος
• λοιγίστρια

Σύνθετα

• ἀθηρηλοιγός
• ἀνθρωπολοιγός
• βροτολοιγός

Ουσιαστικό

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	λοιγός	οἱ	λοιγοί
γενική	τοῦ	λοιγοῦ	τῶν	λοιγῶν
δοτική	τῷ	λοιγῷ	τοῖς	λοιγοῖς
αιτιατική	τὸν	λοιγόν	τοὺς	λοιγούς
κλητική ὦ!		λοιγέ		λοιγοί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		λοιγώ
γεν-δοτ	τοῖν		λοιγοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

λοιγός αρσενικό

• καταστροφή, βλάβη
• θάνατος (ιδίως από λιμό ή πανούκλα)

Πηγές

• λοιγός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• λοιγός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.