μάστιξ

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	μάστιξ	αἱ	μάστιγες
γενική	τῆς	μάστιγος	τῶν	μαστίγων
δοτική	τῇ	μάστιγῐ	ταῖς	μάστιξῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	μάστιγᾰ	τὰς	μάστιγᾰς
κλητική ὦ!		μάστιξ		μάστιγες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		μάστιγε
γεν-δοτ	τοῖν		μαστίγοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'πτέρυξ' όπως «πτέρυξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μάστιξ < προελληνική

Ουσιαστικό

μάστιξ θηλυκό

1. το μαστίγιο
2. πληγή ή σημάδι από μαστίγιο

Πηγές

• μάστιξ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• μάστιξ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.