μάταιος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	μάταιος	η	μάταιη	το	μάταιο
γενική	του	μάταιου	της	μάταιης	του	μάταιου
αιτιατική	τον	μάταιο	τη	μάταιη	το	μάταιο
κλητική		μάταιε		μάταιη		μάταιο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	μάταιοι	οι	μάταιες	τα	μάταια
γενική	των	μάταιων	των	μάταιων	των	μάταιων
αιτιατική	τους	μάταιους	τις	μάταιες	τα	μάταια
κλητική		μάταιοι		μάταιες		μάταια
Κατηγορία όπως «όμορφος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

μάταιος < αρχαία ελληνική μάταιος

μάταιος, η, ο

ανώφελος, που γίνεται του κάκου, άδικος με την έννοια ότι δεν θα φέρει ή δεν έφερε αποτέλεσμα, άσκοπος, με την έννοια ότι έχει σκοπό αλλά δεν θα τον επιτύχει
μάταιη προσπάθεια, μάταιος αγώνας,
κούφιος, κενόδοξος
μάταιος άνθρωπος, μάταιος κόσμος

επί ματαίω : σήμερα η φράση χρησιμοποιείται με την έννοια άδικα, χωρίς σοβαρό λόγο, μάταια

μάταιος

μάταιος < από το ουσιαστικό μάτη ή από το επίρρημα μάτην

μάταιος,αία, ον και μάταιος,ος,ον

μάταιος, ανώφελος
- τά μάταια ἀναλώματα : πεταμένα λεφτά, άδικα έξοδα
- μάταια ἔπεα : χαμένα λόγια, λόγια που δεν πιάνουν τόπο
κενός, ανάξιος, ασεβής, απερίσκεπτος, άφρων, άχρηστος
- ἄγοιτ᾽ ἂν μάταιον ἄνδρ᾽ ἐκποδών : Πάρτε με, διώξτε με τον άχρηστο από δω (Σοφ. Αντιγ. 1339)
- τῶν τοι ματαίων ἀνδράσιν φρονημάτων : ανδρών που έχει ο πάθει ο νους και παραδέρνουν (Αισχύλος, Επτά επί Θήβας, 438- απόδοση Γιάν. Γρυπάρης)

μάταιος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
μάταιος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.