μέλος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	μέλος	τα	μέλη
γενική	του	μέλους	των	μελών
αιτιατική	το	μέλος	τα	μέλη
κλητική		μέλος		μέλη
Κατηγορία όπως «δάσος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μέλος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική μέλος < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *mel- (μέλος, άκρο του σώματος)

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈme.los/

Ουσιαστικό

μέλος ουδέτερο

1. (ανατομία) τμήμα του σώματος το οποίο εκτελεί συγκεκριμένη εργασία (πχ. πόδι, χέρι, κεφάλι, δάκτυλο)
2. οποιοδήποτε τμήμα οργανισμού ιδιαίτερης λειτουργίας
3. ο άνθρωπος που συμμετέχει σε επιτροπή, αποστολή, συμβούλιο, σωματείο κ.λπ.
4. κάθε χώρα (κράτος) συνασπισμού χωρών (οικονομικού, θρησκευτικού, εμπορικού, συμμαχικού κ.λπ)
5. (μεταφορικά) άνθρωπος ο οποίος εντάσσεται σε μια ομάδα ή ένα κοινωνικό σύνολο με συγκεκριμένο σκοπό και δραστηριότητα
6. (μουσική) το χορικό ή λυρικό άσμα
7. (μουσική) η μελωδία
8. (θεωρία συνόλων) συνώνυμο του στοιχείο συνόλου
9. (πληροφορική) μία από τις οντότητες (μεταβλητές, τύποι δεδομένων, συναρτήσεις, κλπ.) που απαρτίζουν μία δομή δεδομένων

Σύνθετα

• διαμελισμός, διαμελίζω
• μελόδραμα, μελοδραματικός, μελοδραμάτιον, μελοδραματισμός, μελοδραματοποιός, μελοδραματοποιώ
• μελοποίηση, μελοποιός, μελοποιώ

Πολυλεκτικοί όροι

• μέλος δεδομένων

Μεταφράσεις

    τμήμα του σώματος

αγγλικά : member (en) γαλλικά : membre (fr) γερμανικά : Mitglied (de) εβραϊκά : איבר (he) (eivár) εσπεράντο : membro (eo)

    μελωδία

→ δείτε τη λέξη μελωδία

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	μελεσ-
ονομαστική	τὸ	μέλος	τὰ	μέλη - μέλεᾰ
γενική	τοῦ	μέλους - μέλεος	τῶν	μελῶν - μελέων
δοτική	τῷ	μέλει - μέλεῐ̈	τοῖς	μέλεσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	μέλος	τὰ	μέλη - μέλεα
κλητική ὦ!		μέλος		μέλη - μέλεα
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		μέλει - μέλεε
γεν-δοτ	τοῖν		μελοῖν - μελέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'βέλος' όπως «βέλος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μέλος < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *mel- (μέλος, άκρο του σώματος)

Ουσιαστικό

μέλος ουδέτερο

1. (ανατομία) μέρος του σώματος ανθρώπου ή ζώου
2. (μουσική) τραγούδι, μελωδία, μουσικός τόνος
3. (μουσική) μουσικό ύφος προς το οποίο είναι προσαρμοσμένο ένα τραγούδι, μουσικός τόνος

Πηγές

• μέλος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• μέλος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.