μέσκος

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	μέσκος	οἱ	μέσκοι
γενική	τοῦ	μέσκου	τῶν	μέσκων
δοτική	τῷ	μέσκῳ	τοῖς	μέσκοις
αιτιατική	τὸν	μέσκον	τοὺς	μέσκους
κλητική ὦ!		μέσκε		μέσκοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		μέσκω
γεν-δοτ	τοῖν		μέσκοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μέσκος < σημιτικής προέλευσης < πρωτοσημιτική *mašk-

Ουσιαστικό

μέσκος αρσενικό (ελληνιστική κοινή)

• δέρμα

  ※  5ος αιώνας κε  ⌘ Ἡσύχιος, Γλῶσσαι, Μ

  <μέσκος> κώδιον, δέρμα. Νίκανδρος

  ≈ συνώνυμα: κῴδιον

Πηγές

• μέσκος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.