μαζίον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	μαζίον	τὰ	μαζίᾰ
γενική	τοῦ	μαζίου	τῶν	μαζίων
δοτική	τῷ	μαζίῳ	τοῖς	μαζίοις
αιτιατική	τὸ	μαζίον	τὰ	μαζίᾰ
κλητική ὦ!		μαζίον		μαζίᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		μαζίω
γεν-δοτ	τοῖν		μαζίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'τέκνον' όπως «τέκνον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μαζίον < μᾶζ(α) + υποκοριστικό επίθημα -ίον

Ουσιαστικό

μαζίον, -ου ουδέτερο

• (τρόφιμο) υποκοριστικό του μᾶζα (κριθαρένιου ψωμιού (κριθαρόψωμο) ή γλυκού)

  ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Ἱπποκράτης, Γυναικεῖα, (De muliebribus), 1.78, @scaife.perseus

  σικύου ἀγρίου τὸν ὀπὸν ὅσον ποιεῖν ὡς μαζίον ἐμπλάσασα προστιθέναι, προνηστεύσασα ἐπὶ δύο ἡμέρας, οὐκ ἂν εὕροις τούτου ἄμεινον.

Πηγές

• μαζίον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.