μανδραγόρας

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	μανδραγόρας	οι	μανδραγόρες
γενική	του	μανδραγόρα	των	μανδραγόρων
αιτιατική	τον	μανδραγόρα	τους	μανδραγόρες
κλητική		μανδραγόρα		μανδραγόρες
Κατηγορία όπως «αγώνας» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Mandragora autumnalis

Ετυμολογία

μανδραγόρας < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική μανδραγόρας

Ουσιαστικό

μανδραγόρας αρσενικό

• (βοτανική, λουλούδι) ποώδες φυτό με ναρκωτικές ιδιότητες

Άλλες μορφές

• μανδραγόρα (θηλυκό)
• μανδράγορον (μεσαιωνικό)
• μανδραγούρα (μεσαιωνικό)
• μαντραούρας

Συνώνυμα

• σερνικοβότανο

Δείτε επίσης

• μανδραγόρας στη Βικιπαίδεια 

Μεταφράσεις

    μανδραγόρας

ιταλικά : mandragora (it)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	μανδραγόρᾱς	οἱ	μανδραγόραι
γενική	τοῦ	μανδραγόρου	τῶν	μανδραγορῶν
δοτική	τῷ	μανδραγόρᾳ	τοῖς	μανδραγόραις
αιτιατική	τὸν	μανδραγόρᾱν	τοὺς	μανδραγόρᾱς
κλητική ὦ!		μανδραγόρᾱ		μανδραγόραι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		μανδραγόρᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		μανδραγόραιν
1η κλίση, ομάδα 'νεανίας', Κατηγορία 'νεανίας' όπως «νεανίας» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μανδραγόρας < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

μανδραγόρας, -ου αρσενικό

• (βοτανική, λουλούδι) μανδραγόρας (Mandragora officinalis)

  ※  4ος/3ος πκε αιώνας ⌘ Θεόφραστος Περὶ φυτῶν ἱστορία, 9.8.8, @scaife.perseus

  περιγράφειν δὲ καὶ τὸν μανδραγόραν εἰς τρὶς ξίφει, τέμνειν δὲ πρὸς ἑσπέραν βλέποντα

Πηγές

• μανδραγόρας - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• μανδραγόρας - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.