μαντεία

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	μαντεία	οι	μαντείες
γενική	της	μαντείας	των	μαντειών
αιτιατική	τη	μαντεία	τις	μαντείες
κλητική		μαντεία		μαντείες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μαντεία < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική μαντεία

Ουσιαστικό

μαντεία θηλυκό

1. ο χρησμός

   ※  Η Τερέζα είχε βαρεθεί να γυρίζει στα χωριά, να λέει μπούρδες λες και ήταν πραγματικές μαντείες, να κοιμάται σε ξένα κρεβάτια, να της τάζουν παλάτια και να εννοούν καλύβια, να σχολιάζουν τις βυζάρες της άξεστοι χωριάτες, να τρώει αηδίες στις ταβέρνες και ν' ανέχεται τη ζήλια των συναδέλφων της. (Ευγενία Φακίνου, Το τρένο των νεφών, εκδ. Καστανιώτη, 2011)

2. η μαντική τέχνη

Σύνθετα

• -μαντεία Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -μαντεία στο Βικιλεξικό

Συγγενικά

• μάντεμα
• μαντεψιά
• → δείτε τη λέξη μάντης

Μεταφράσεις

    μαντεία

---

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία

μαντεία < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική μαντεία

Ουσιαστικό

μαντεία θηλυκό

1. η μαντεία. χρησμολογία
2. μαντική τέχνη
3. μαγική πράξη

Σύνθετα

• -μαντεία Μεσαιωνικές ελληνικές λέξεις με επίθημα -μαντεία στο Βικιλεξικό

όπως

• ἀερομαντεία
• αἱματομαντεία
• ἀλεκτορομαντεία
• ἀλεκτρομαντεία
• ἀλευρομαντεία
• ἀνδριαντομαντεία
• ἀνδριομαντεία
• ἀστερομαντεία
• γεωμαντεία
• κριθαρομαντεία
• κρυσταλλομαντεία
• λεκανομαντεία
• νεκρομαντεία
• οἰνομαντεία
• ὀνειρομαντεία
• ὀρθομαντεία
• ὀρνεομαντεία
• ὀρνιθομαντεία

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη μάντης

Πηγές

• μαντεία -  Επιτομή του Λεξικού ⌘ Κριαρά της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, [μονοτονικό σύστημα]. 

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	μαντείᾱ	αἱ	μαντεῖαι
γενική	τῆς	μαντείᾱς	τῶν	μαντειῶν
δοτική	τῇ	μαντείᾳ	ταῖς	μαντείαις
αιτιατική	τὴν	μαντείᾱν	τὰς	μαντείᾱς
κλητική ὦ!		μαντείᾱ		μαντεῖαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		μαντείᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		μαντείαιν
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'χώρα' όπως «χώρα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μαντεία < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

μαντεία, -ας θηλυκό

1. το χάρισμα να μαντεύω

   ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Πλάτων, Τίμαιος, 71d

   μαντείᾳ χρωμένην καθ' ὕπνον

2. το μέσον με το οποίο μαντεύω
3. το μαντείο

   ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Σοφοκλῆς, Οἰδίπους Τύραννος, στίχ. 143

   ὡς τὸ Πυθικὸν θεοῦ μαντεῖον ἐξέφηνεν ἀρτίως ἐμοί.

Άλλες μορφές

• επικός τύπος : μαντείη
• ιωνικός τύπος : μαντηΐη

Σύνθετα

• -μαντεία Αρχαίες ελληνικές λέξεις με επίθημα -μαντεία στο Βικιλεξικό
• Λέξεις -μαντεία @perseus.tufts.edu Greek Dictionary Headword Search, Πανεπιστήμιο Tufts

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη μάντις

Πηγές

• μαντεία - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• μαντεία - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.