μελία

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	μελίᾱ	αἱ	μελίαι
γενική	τῆς	μελίᾱς	τῶν	μελιῶν
δοτική	τῇ	μελίᾳ	ταῖς	μελίαις
αιτιατική	τὴν	μελίᾱν	τὰς	μελίᾱς
κλητική ὦ!		μελίᾱ		μελίαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		μελίᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		μελίαιν
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'σοφία' όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μελία < άγνωστης ετυμολογίας, ίσως από το μέλι λόγω του χρώματος του κορμού

Ουσιαστικό

μελία, -ας

1. (δέντρο) η μελιά ή το φράξο
2. ασπίδα, ρόπαλο, δόρυ από ξύλο μελίας
3. → δείτε τη λέξη Μελίαι, κύριο όνομα στον πληθυντικό, οι νύμφες των μελιών

Άλλες μορφές

• ιωνικός τύπος : μελίη

Συγγενικά

• μέλινος
• μείλινος

Πηγές

• μελία - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• μελία - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.