μελίμηλον

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	μελίμηλον	τὰ	μελίμηλᾰ
γενική	τοῦ	μελιμήλου	τῶν	μελιμήλων
δοτική	τῷ	μελιμήλῳ	τοῖς	μελιμήλοις
αιτιατική	τὸ	μελίμηλον	τὰ	μελίμηλᾰ
κλητική ὦ!		μελίμηλον		μελίμηλᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		μελιμήλω
γεν-δοτ	τοῖν		μελιμήλοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μελίμηλον < μέλι + μῆλον

Ουσιαστικό

μελίμηλον ουδέτερο (ελληνιστική κοινή)

1. (δέντρο) είδος μηλιάς (Pyrus praecox)
2. καρπός μηλιάς που έχει εμβολιαστεί σε κυδωνιά
3. ποτό από μήλο ή κυδώνι

Πηγές

• μελίμηλον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.