μελίρρυτος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	μελίρρυτος	η	μελίρρυτη	το	μελίρρυτο
γενική	του	μελίρρυτου	της	μελίρρυτης	του	μελίρρυτου
αιτιατική	τον	μελίρρυτο	τη	μελίρρυτη	το	μελίρρυτο
κλητική		μελίρρυτε		μελίρρυτη		μελίρρυτο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	μελίρρυτοι	οι	μελίρρυτες	τα	μελίρρυτα
γενική	των	μελίρρυτων	των	μελίρρυτων	των	μελίρρυτων
αιτιατική	τους	μελίρρυτους	τις	μελίρρυτες	τα	μελίρρυτα
κλητική		μελίρρυτοι		μελίρρυτες		μελίρρυτα
Κατηγορία όπως «όμορφος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

μελίρρυτος < αρχαία ελληνική μελίρρυτος

Επίθετο

μελίρρυτος, -η, -ο

• ο γλυκομίλητος

  ※  Τὸ ἆσμα τοῦτο ἥν χορωδία τις γερμανική, θελξίνους καὶ μελίρρυτος, δι'ήχου ἐμβριθοῦς καὶ συγκινητικοῦ, ἐν ὦ ἐδέσποζεν ἡ ἁπλότης ἐκείνη ἡ καθιστῶσα θελκτικά τὰ δημώδη τῆς Γερμανίας ἄσματα (Ο Κόσμος, τεύχος ΛΣΤ, Κωνσταντινούπολη, 14/5/1883, σελ. 575 )

Μεταφράσεις

    μελίρρυτος

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

μελίρρυτος < μέλι + ῥυτός (< ῥέω)

Επίθετο

μελίρρυτος

1. αυτός που στάζει (ρέει) από το στόμα του μέλι
2. (μεταφορικά) ο γλυκομίλητος

Πηγές

• μελίρρυτος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• μελίρρυτος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.