μελισσοκόμος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο/η	μελισσοκόμος	οι	μελισσοκόμοι
γενική	του/της	μελισσοκόμου	των	μελισσοκόμων
αιτιατική	τον/τη	μελισσοκόμο	τους/τις	μελισσοκόμους
κλητική		μελισσοκόμε		μελισσοκόμοι
Κατηγορία όπως «ζωγράφος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

μελισσοκόμος < ελληνιστική κοινή μελισσοκόμος.^[1] Συγχρονικά αναλύεται σε μελισσο- + -κόμος

μελισσοκόμος αρσενικό ή θηλυκό

(επάγγελμα) που διατηρεί μέλισσες σε δικές του κυψέλες με σκοπό την παραγωγή μελιού
※ Ὀσάκις ὁ μελισσοκόμος ἐπισκέπτεται τάς μέλισσάς του εἶναι πάντοτε ὁπλισμένος μέ ξηράν κόπρον, συνήθως βοόος, τήν ὁποίαν ἀνάπτει κατά τήν ὥραν τῆς ἐργασίας του, οὔτε ὥστε μέ τόν καπνόν τόν ὁποῖον ἀποδίδει ἡ κόπρος νά ζαλίζωνται αἱ μέλισσαι (Γεώργιος Εμμανουήλ Πάγκαλος, Περί του γλωσσικού ιδιώματος της Κρήτης, ήτοι, Διάγραμμμα γραμματικής και γλωσσάριον του σημερινού γλωσσικού ιδιώματος της Κρήτης.., 1983)

μελισσοκόμος

↓ πτώσεις	ενικός
ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ὁ/ἡ	μελισσοκόμος	τὸ	μελισσοκόμον
γενική	τοῦ/τῆς	μελισσοκόμου	τοῦ	μελισσοκόμου
δοτική	τῷ/τῇ	μελισσοκόμῳ	τῷ	μελισσοκόμῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	μελισσοκόμον	τὸ	μελισσοκόμον
κλητική ὦ!		μελισσοκόμε		μελισσοκόμον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	μελισσοκόμοι	τὰ	μελισσοκόμᾰ
γενική	τῶν	μελισσοκόμων	τῶν	μελισσοκόμων
δοτική	τοῖς/ταῖς	μελισσοκόμοις	τοῖς	μελισσοκόμοις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	μελισσοκόμους	τὰ	μελισσοκόμᾰ
κλητική ὦ!		μελισσοκόμοι		μελισσοκόμᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	μελισσοκόμω	τὼ	μελισσοκόμω
γεν-δοτ	τοῖν	μελισσοκόμοιν	τοῖν	μελισσοκόμοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «τοξοβόλος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

μελισσοκόμος < μελισσο- + -κόμος

μελισσοκόμος, -ος, -ον (ελληνιστική κοινή)

μελισσοκόμος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.