μετρητής

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	μετρητής	οι	μετρητές
γενική	του	μετρητή	των	μετρητών
αιτιατική	τον	μετρητή	τους	μετρητές
κλητική		μετρητή		μετρητές
Κατηγορία όπως «ποιητής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

μετρητής < αρχαία ελληνική μετρητής

μετρητής αρσενικό

όργανο μέτρησης ενός μεγέθους
(ειδικότερα) συσκευή που καταγράφει την κατανάλωση ή τη ροή, πχ νερού, ηλεκτρικού ρεύματος κλπ
≈ συνώνυμα: ρολόι
το πρόσωπο που καταγράφει τις ενδείξεις μιας τέτοιας συσκευής ή οργάνου
(πληροφορική) μεταβλητή, θέση μνήμης κλπ., το περιεχόμενο των οποίων αυξάνεται όταν συμβαίνει κάποιο γεγονός
≈ συνώνυμα: απαριθμητής
(γλωσσολογία) λέξη ή μόρφημα που συνδυάζεται με έναν αριθμό για την δήλωση του αριθμού των ουσιαστικών, κυρίως σε ασιατικές γλώσσες όπως τα ιαπωνικά, τα κορεατικά και τα κινεζικά
≈ συνώνυμα: λέξη μέτρησης