μοσχάριον

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	μοσχάριον	τὰ	μοσχάριᾰ
γενική	τοῦ	μοσχαρίου	τῶν	μοσχαρίων
δοτική	τῷ	μοσχαρίῳ	τοῖς	μοσχαρίοις
αιτιατική	τὸ	μοσχάριον	τὰ	μοσχάριᾰ
κλητική ὦ!		μοσχάριον		μοσχάριᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		μοσχαρίω
γεν-δοτ	τοῖν		μοσχαρίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μοσχάριον (ελληνιστική κοινή) < μόσχ(ος) + υποκοριστικό επίθημα -άριον

Ουσιαστικό

μοσχάριον, -ου ουδέτερο (ελληνιστική κοινή)

• (θηλαστικό ζώο) μοσχαράκι

  ※  3ος/2ος πκε αιώνας ⌘ Παλαιὰ Διαθήκη κατά την μετάφραση των Εβδομήκοντα , Γένεσις, 18.8

  ἔλαβεν δὲ βούτυρον καὶ γάλα καὶ τὸ μοσχάριον, ὃ ἐποίησεν, καὶ παρέθηκεν αὐτοῖς, καὶ ἐφάγοσαν· αὐτὸς δὲ παρειστήκει αὐτοῖς ὑπὸ τὸ δένδρον.

  ≈ συνώνυμα: μοσχίον

Πηγές

• μοσχάριον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.