μούλος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	μούλος	οι	μούλοι
γενική	του	μούλου	των	μούλων
αιτιατική	τον	μούλο	τους	μούλους
κλητική		μούλε		μούλοι
Κατηγορία όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μούλος < (άμεσο δάνειο) ιταλική mulo (μουλάρι) + -ς < λατινική mulus. Δείτε και το θηλυκό μούλα

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈmu.los/

τυπογραφικός συλλαβισμός : μού‐λος

Ουσιαστικό

μούλος αρσενικό (θηλυκό μούλα)

• (μειωτικό) μπάσταρδος, νόθος

  ※  ⌘ Γιάννης Γρυπάρης 1870-1942, «Ο Τρύφων και η Χρυσόφρυδη», σελ.82, ποιητική συλλογή Σκαραβαῖοι καὶ τερρακόττες, Εκδ. Ι.Ν. Σιδέρης, έκδοση 2η, χ.χ. pdf @olympias Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

  καὶ τοῦ ἀκλουθούσανε πολλοί,
  μοῦλες καί μοῦλοι…

  μοῦλος (πολυτονική γραφή του μούλος) Δε σχετίζεται το μεσαιωνικό μοῦλος.

Συγγενικά

• μούλα
• μουλάρα
• μουλάρι & συγγενικά
• μουλάτος
• μούλικος

Δε σχετίζονται ετυμολογικά: μουλάς, μουλώνω/μουλλώνω

Μεταφράσεις

    μούλος

→ δείτε τη λέξη νόθος