μπαρούμα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	μπαρούμα	οι	μπαρούμες
γενική	της	μπαρούμας		—
αιτιατική	την	μπαρούμα	τις	μπαρούμες
κλητική		μπαρούμα		μπαρούμες
Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται.
Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μπαρούμα < (άμεσο δάνειο) βενετική paroma

Ουσιαστικό

μπαρούμα θηλυκό

• (ναυτικός όρος) σκοινί πρόσδεσης ή/και ρυμούλκησης μικρού πλωτού μέσου ή βάρκας (που ρίχνεται από την πλώρη)

  Ἐγώ θαλασσώνω καί βγαίνω στή στεριά, καί σᾶς τραβῶ μέ τήν μπαρούμα ὣς τόν Ἁι-Σώστη. (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Στο Χριστό στο Κάστρο)

Μεταφράσεις

    μπαρούμα

γαλλικά : amarre (fr)