μπαχαλάκιας

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	μπαχαλάκιας	οι	μπαχαλάκηδες
γενική	του	μπαχαλάκια	των	μπαχαλάκηδων
αιτιατική	τον	μπαχαλάκια	τους	μπαχαλάκηδες
κλητική		μπαχαλάκια		μπαχαλάκηδες
Οι καταλήξεις -ιας, -ια προφέρονται με συνίζηση.
Κατηγορία όπως «γυαλάκιας» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μπαχαλάκιας < μπάχαλ(ο) + -άκιας, νεολογισμός του τέλους του 20ου αιώνα

Προφορά

ΔΦΑ : /ba.xaˈla.cas/

τυπογραφικός συλλαβισμός : μπα‐χα‐λά‐κιας

Ουσιαστικό

μπαχαλάκιας αρσενικό

• (αργκό, μειωτικό, προφορικό) αυτός που του αρέσει να δημιουργεί μπάχαλο, αναταραχή και να επιφέρει σύγχυση
• (ειδικότερα) μασκοφόρος διαδηλωτής που παρανομεί

  ≈ συνώνυμα: γνωστός άγνωστος

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη μπάχαλο

Μεταφράσεις

    μπαχαλάκιας