μυστικώς

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

μυστικώς < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή μυστικῶς < αρχαία ελληνική μυστικός. Συγχρονικά αναλύεται σε μυστικ(ός) + -ώς.

Επίρρημα

μυστικώς

• (παρωχημένο) μυστικά

Πηγές

• μυστικός (& μυστικά, -ώς) - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)