μωρολόγος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο/η	μωρολόγος	το	μωρολόγο
γενική	του/της	μωρολόγου	του	μωρολόγου
αιτιατική	τον/τη	μωρολόγο	το	μωρολόγο
κλητική		μωρολόγε		μωρολόγο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	μωρολόγοι	τα	μωρολόγα
γενική	των	μωρολόγων	των	μωρολόγων
αιτιατική	τους/τις	μωρολόγους	τα	μωρολόγα
κλητική		μωρολόγοι		μωρολόγα
Λόγιο επίθετο που δε συνηθίζει τον νεότερο τύπο του θηλυκού σε -α.
ομάδα '-ος -ος -ο', Κατηγορία όπως «εμβολοφόρος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

μωρολόγος < αρχαία ελληνική μωρολόγος < μωρός + -ο- + -λόγος

Επίθετο

μωρολόγος, -ος, -ο

• (λόγιο) που λέει μωρολογίες, ανοησίες, ανόητες φλυαρίες

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη μωρολογία

Μεταφράσεις

    μωρολόγος

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	μωρολόγος	τὸ	μωρολόγον
γενική	τοῦ/τῆς	μωρολόγου	τοῦ	μωρολόγου
δοτική	τῷ/τῇ	μωρολόγῳ	τῷ	μωρολόγῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	μωρολόγον	τὸ	μωρολόγον
κλητική ὦ!		μωρολόγε		μωρολόγον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	μωρολόγοι	τὰ	μωρολόγᾰ
γενική	τῶν	μωρολόγων	τῶν	μωρολόγων
δοτική	τοῖς/ταῖς	μωρολόγοις	τοῖς	μωρολόγοις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	μωρολόγους	τὰ	μωρολόγᾰ
κλητική ὦ!		μωρολόγοι		μωρολόγᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	μωρολόγω	τὼ	μωρολόγω
γεν-δοτ	τοῖν	μωρολόγοιν	τοῖν	μωρολόγοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «τοξοβόλος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

μωρολόγος < μωρ(ός) + -ο- + -λόγος

Επίθετο

μωρολόγος, -ος, -ον

• αυτός που μιλάει και λέει ανοησίες

  ※  4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοτέλης, Φυσιογνωμονικά, 810b15

  οἷον πεφυσημένοι, λάλοι καὶ μωρολόγοι

Πηγές

• μωρολόγος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• μωρολόγος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.