μύηση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	μύηση	οι	μυήσεις
γενική	της	μύησης*	των	μυήσεων
αιτιατική	τη	μύηση	τις	μυήσεις
κλητική		μύηση		μυήσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, μυήσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μύηση < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική μύη(σις) + -ση

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈmi.i.si/

τυπογραφικός συλλαβισμός : μύ‐η‐ση

Ουσιαστικό

μύηση θηλυκό

1. η εισαγωγή ενός νέου μέλους (μύστη) σε θρησκευτική μυστική λατρεία, σε μυστήριο
2. η ένταξη ενός νέου μέλους σε μια κλειστή ομάδα μέσα από μια τελετή που μπορεί να περιλαμβάνει δοκιμασίες ή δέσμευση μέσω όρκου
3. η εισαγωγή μέσω της διδασκαλίας ενός νέου στα ενδότερα μιας τέχνης ή επιστήμης

Συγγενικά

• μύστης
• μυστήριο
• μυστικός

→ και δείτε τη λέξη μυώ

Μεταφράσεις

    μύηση

γαλλικά : initiation (fr)

Πηγές

• μύηση - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• μύηση - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)