μύστης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	μύστης	οι	μύστες
γενική	του	μύστη	των	μυστών
αιτιατική	τον	μύστη	τους	μύστες
κλητική		μύστη		μύστες
Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μύστης < αρχαία ελληνική μύστης

Επίθετο

μύστης αρσενικό (θηλυκό: μύστις)

1. (κυριολεκτικά) αυτός που έχει μυηθεί με τελετουργικό τρόπο σε θρησκευτικές απόψεις και διδασκαλίες
2. (μεταφορικά) (κατ’ επέκταση) αυτός που έχει μυηθεί σε κάτι διαφορετικό απ’ το (1)

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη μυώ

Μεταφράσεις

    μύστης

αγγλικά : mystic (en) γαλλικά : myste (fr) γερμανικά : Mystiker (de)

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	μύστης	οἱ	μύσται
γενική	τοῦ	μύστου	τῶν	μυστῶν
δοτική	τῷ	μύστῃ	τοῖς	μύσταις
αιτιατική	τὸν	μύστην	τοὺς	μύστᾱς
κλητική ὦ!		μύστᾰ		μύσται
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		μύστᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		μύσταιν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'στρατιώτης', Κατηγορία 'τοξότης' όπως «τοξότης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μύστης < μυέω + -της

Ουσιαστικό

μύστης αρσενικό (θηλυκό: μύστις)

• αυτός που έχει εισαχθεί στα μυστήρια

Παράγωγα

• μυσταγωγός
• μυστήριον
• μυστικός
• μύστις
• συμμύστης

Πηγές

• μύστης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.