μύτις

Από Βικιλεξικό
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Μύτις συμφώνως προς το "Λεξικόν Ελληνικής Γλώσσης συσταθέν υπό Σκαρλάτου Δ. Βυζαντίου βάσει και του Θησαυρού Ερρίκου Στεφάνου" δεν σημαίνει ρις (μύτη) αλλά το ήπαρ (συκώτι) της Σουπιάς. Μήτις (με η) σημαίνει φρόνηση (στη μυθολογία είναι πρωτοθεά). Μίτυς σημαίνει είδος κηρού. Μίτος σημαίνει νήμα (μίτος Αριαδνης. Λατινικό mutus=βωβός, μουγγός. Μύττος=βωβός. Μύζω=κάμνω μυ μυ με τη μύτη και χείλη (μουκρίζω). Μύδος και Μύνδος=βωβός. Αντί για μύτη προτιμητέο το ρίνα. Αντί για αυτιά προτιμητέο το ώτα. Δεν επισκεπτόμεθα ούτε το μυτολόγο, ούτε το αυτιαλόγο.