νεωλκός

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	νεωλκός	οἱ	νεωλκοί
γενική	τοῦ	νεωλκοῦ	τῶν	νεωλκῶν
δοτική	τῷ	νεωλκῷ	τοῖς	νεωλκοῖς
αιτιατική	τὸν	νεωλκόν	τοὺς	νεωλκούς
κλητική ὦ!		νεωλκέ		νεωλκοί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		νεωλκώ
γεν-δοτ	τοῖν		νεωλκοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

νεωλκός < αμάρτυρος τύπος *νηολκός με αντιμεταχώρηση < *ναϜ-οκλός < ναῦς (γενική νεώς) + ολκ-, μεταπτωτική βαθμίδα του ἕλκω (σύρω) + -ός

Ουσιαστικό

νεωλκός αρσενικό

• αυτός που σύρει, καθελκύει ένα πλοίο από τη θάλασσα προς την ξηρά, ρυμουλκός πλοίου

  ※  4oς αιώνας πκε ⌘ Αριστοτέλης, (Physica) Φυσικής Ακροάσεως, 7.5, p. 165- @scaife.perseus

  εἶς γὰρ ἂν κινοίη τὸ πλοῖον, εἴπερ ἥ τε τῶν νεωλκῶν τέμνεται ἰσχὺς εἰς τὸν ἀριθμὸν καὶ τὸ μῆκος ὃ πάντες ἐκίνησαν.

Συγγενικά

• νεωλκέω
• νεωλκία
• νεώλκιον
• ὑπερνεωλκέω

Δείτε επίσης

• νέα ελληνική: νεωλκώ, νεώλκηση, νεωλκείο

Πηγές

• νεωλκός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• νεωλκός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.