νοῦς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	νόος > νοῦς	οἱ	νόοι   > νοῖ
γενική	τοῦ	νόου > νοῦ	τῶν	νόων > νῶν
δοτική	τῷ	νόῳ   > νῷ	τοῖς	νόοις > νοῖς
αιτιατική	τὸν	νόον > νοῦν	τοὺς	νόους > νοῦς
κλητική ὦ!		νόε   > νοῦ		νόοι   > νοῖ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		νόω   > νώ
γεν-δοτ	τοῖν		νόοιν > νοῖν
2η κλίση, ομάδα 'πλόος πλοῦς', Κατηγορία 'πλοῦς' όπως «πλοῦς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ουσιαστικό

νοῦς αρσενικό

• αττικός τύπος του νόος (συνηρημένος τύπος)