ξέσπασμα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	ξέσπασμα	τα	ξεσπάσματα
γενική	του	ξεσπάσματος	των	ξεσπασμάτων
αιτιατική	το	ξέσπασμα	τα	ξεσπάσματα
κλητική		ξέσπασμα		ξεσπάσματα
Κατηγορία όπως «όνομα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

ξέσπασμα < ξεσπώ

ξέσπασμα ουδέτερο

η εκδήλωση με απότομο και βίαιο τρόπο ενός πράγματος ή μιας κατάστασης που δε φαινόταν αλλά αναπτυσσόταν κρυφά
το ξέσπασμα πολιτικής διαφωνίας

※ Στου ήλιου τις καυτερές αχτίδες και στών μανιασμένων αγέρηδων, των Χαμσίν, όπως τους λένε, τα ξεσπάσματα, ποὺ ρίχνουν τόνους καὶ τόνους τὴν ἄμμο καταπάνω τους. (Νέα Εστία, τεύχη 1540-1544, 1991, σελ. 1460)
η ξαφνική εμφάνιση συναισθημάτων που κρύβονταν ή καταπιέζονταν
το ξέσπασμα της αγανάκτησης των υπαλλήλων
η εκτόνωση αρνητικών συναισθημάτων εις βάρος άλλου ή με βίαιο τρόπο
είχε απότομα ξεσπάσματα μετά το ατύχημα