οδοιπόρος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	οδοιπόρος	οι	οδοιπόροι
γενική	του	οδοιπόρου	των	οδοιπόρων
αιτιατική	τον	οδοιπόρο	τους	οδοιπόρους
κλητική		οδοιπόρε		οδοιπόροι
Κατηγορία όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

οδοιπόρος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὁδοιπόρος. Συγχρονικά αναλύεται σε οδοι- + -πόρος.

Προφορά

ΔΦΑ : /o.ðiˈpo.ɾos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : ο‐δοι‐πό‐ρος

Ουσιαστικό

οδοιπόρος αρσενικό

1. που διανύει μια αρκετά μεγάλη απόσταση περπατώντας· ο πεζός ταξιδιώτης

   ≈ συνώνυμα: πεζοπόρος, στρατοκόπος

2. (και σε επιθετική λειτουργία)

   → χρειάζεται παράθεμα

Παροιμίες

• ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει / (καθαρεύουσα) ἀσθενής καὶ ὁδοιπόρος ἁμαρτίαν οὐκ ἔχει (εκκλησιαστική γλώσσα)

Συγγενικά

• οδοιπορία
• οδοιπορικά (ουδέτερο, πληθυντικός)
• οδοιπορικό (ουδέτερο)
• οδοιπορικώς (επίρρημα)
• οδοιπορώ
• συνοδοιπορία
• συνοδοιπόρισσα
• συνοδοιπόρος (αρσενικό ή θηλυκό)
• συνοδοιπορώ

→ και δείτε τις λέξεις οδός και πόρος

Μεταφράσεις

    οδοιπόρος