οπωροφάγος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο/η	οπωροφάγος	το	οπωροφάγο
γενική	του/της	οπωροφάγου	του	οπωροφάγου
αιτιατική	τον/την	οπωροφάγο	το	οπωροφάγο
κλητική		οπωροφάγε		οπωροφάγο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	οπωροφάγοι	τα	οπωροφάγα
γενική	των	οπωροφάγων	των	οπωροφάγων
αιτιατική	τους/τις	οπωροφάγους	τα	οπωροφάγα
κλητική		οπωροφάγοι		οπωροφάγα
Λόγιο επίθετο που δε συνηθίζει τον νεότερο τύπο του θηλυκού σε -α.
ομάδα '-ος -ος -ο', Κατηγορία όπως «εμβολοφόρος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

οπωροφάγος < → λείπει η ετυμολογία

Προφορά

ΔΦΑ : /o.po.ɾοˈfa.ɣos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : ο‐πω‐ρο‐φά‐γος

Επίθετο

οπωροφάγος, -ος, -ο

• που η διατροφή του καταλαμβάνεται κυρίως από φρούτα

Μεταφράσεις

    οπωροφάγος

Πηγές

• Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)