ορδί
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | πληθυντικός | ||
|---|---|---|---|---|
| ονομαστική | το | ορδί | τα | ορδιά |
| γενική | του | ορδιού | των | ορδιών |
| αιτιατική | το | ορδί | τα | ορδιά |
| κλητική | ορδί | ορδιά | ||
| Οι καταλήξεις -ιού, -ιά, -ιών προφέρονται με συνίζηση. | ||||
| Κατηγορία όπως «παιδί» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | ||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
- ορδί < (άμεσο δάνειο) τουρκική ordu + -ί
Προφορά
[επεξεργασία]
- ΔΦΑ : /oɾˈði/
- τυπογραφικός συλλαβισμός : ορ‐δί
- ομόηχο: ορδή
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]
ορδί ουδέτερο
- (παρωχημένο) στρατιωτικό σύνολο
Μεταφράσεις
[επεξεργασία]
ορδί
|
|
Πηγές
[επεξεργασία]
- ορδί - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
Κατηγορίες:
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'παιδί' (νέα ελληνικά)
- Ουσιαστικά ουδέτερα (νέα ελληνικά)
- Δάνεια από τα τουρκικά (νέα ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από τα τουρκικά (νέα ελληνικά)
- Λέξεις με επίθημα -ί (νέα ελληνικά)
- Λήμματα με προφορά ΔΦΑ (νέα ελληνικά)
- Ομόηχα (νέα ελληνικά)
- Νέα ελληνικά
- Ουσιαστικά (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)
- Παρωχημένοι όροι (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)